Alıcı senin akışını görmüyor. Kodunu okumuyor, panelini açmıyor, çalışırken izlemiyor. Gördüğü tek şey bir sayfa. O sayfada ne yazıyorsa ürünün odur.

Bu yüzden CV'yi yazmak, satış metni yazmak değil. Bir alıcının kafasındaki soruları, sorduğu sırayla cevaplamak.

Bu yazı serinin üçüncü yazısı ve tek bir işe ayrılmış: CV'nin her alanına ne yazılır. Kararların çoktan verildiğini varsayıyor. Ürününün kapsamına, insan onayına ve fiyat modeline henüz karar vermediysen önce n8n otomasyonunu nasıl ürünleştirirsin? yazısına bak; orası karar yazısı, burası yazım yazısı.

CV'yi kim okur, nasıl okur

Yazarken iki şeyi varsay.

Birincisi, sayfa baştan sona okunmayacak. Okuyucunun önce ada ve tek cümleye baktığını, sonra fiyata atladığını, sonra da ürünün yapmadıklarına döndüğünü varsay. Bu üç durak arasındaki yolculuk bir yerde kesilirse geri kalanı hiç okunmaz. En çok emeği o üç yere ver.

İkincisi, sayfayı çoğu zaman iki farklı kişi okur. Biri işi yaptıracak kişi — "bu benim işimi biliyor mu?" diye bakar. Diğeri parayı onaylayacak kişi — "bu neye mal olur, yanlış yaparsa ne olur?" diye bakar. Bazen ikisi aynı kişidir, bazen değildir. CV ikisine de cevap vermeli; birinciye görev tanımıyla, ikinciye sınırlar ve fiyatla.

Bunu aklında tutarak alanları tek tek gezelim.

Ad: rol adı gibi olsun

Ad bir marka değil, bir görev adı. Alıcının kafasında karşılığı olan bir şey.

  • İyi: Teklif Hazırlama Çalışanı, Randevu Çalışanı, Tahsilat Takip Çalışanı
  • Kötü: TeklifBot Pro, FlowMate, AutoQuote v2

Kötü örneklerin ortak sorunu şu: adı okuyan kişi ne iş yaptığını anlamıyor ve anlamak için bir satır aşağı inmek zorunda kalıyor. Katalog listesinde ise o bir satır her zaman görünmüyor.

Üç kural yeter: işi söylesin, Türkçe olsun, sürüm numarası taşımasın.

Tek cümlelik iş sonucu: fiille bitir, araç adı geçmesin

Sayfanın en önemli cümlesi bu. Doldurması en kolay görünen alan, en çok yanlış yazılan alan.

Üç yaygın hata var.

Özellik sayan cümle. "GPT-4 destekli, çok dilli, 7/24 çalışan asistan." Bu bir cümle değil, bir etiket listesi. Alıcı hiçbirini sormamıştı.

Vaat eden cümle. "Satışlarınızı artırır." Ölçemezsin, kanıtlayamazsın ve alıcı bunu daha önce çok duydu. Ne teslim ettiğini yaz; satışa etkisini alıcı kendisi hesaplasın.

Süreç anlatan cümle. "Verileri işleyerek anlamlı çıktılar üretir." Her ürün için doğru olan cümle, hiçbir ürün için bilgi vermez.

Doğrusu şöyle görünür:

  • "Gelen teklif taleplerini yapılandırır, eksik bilgiyi sorar ve taslak teklif hazırlar."
  • "Randevu taleplerini karşılar, uygun saati sunar ve hatırlatma gönderir."
  • "Vadesi geçen faturaları izler, kademeli hatırlatma gönderir ve sonucu rapor eder."

Yazma yöntemi basit: önce "Bu çalışan ..... yapar ve ..... teslim eder." boşluklarını doldur, sonra cümleyi kısalt. Fiille bitirmeye çalış. Araç adı geçtiyse sil.

Görev tanımı: üç ayrı soru, üç ayrı alan

En sık görülen hata, üç soruyu tek paragrafa sıkıştırmak.

İşe başlama koşulu somut bir olay olmalı. "WhatsApp'a mesaj geldiğinde", "her pazartesi 08:00'de", "tabloya yeni satır eklendiğinde". "Gerektiğinde" veya "ihtiyaç olduğunda" bir koşul değildir; alıcı bunu okuyunca ürünü kimin çalıştıracağını anlamaz.

Çalışma adımları dört ile yedi satır arasında olsun, her satır bir adım ve fiille başlasın. Alıcı burada işin nasıl yürüdüğünü kafasında canlandırıyor. On beş adım yazarsan canlandıramaz.

Teslim ettiği elle tutulur bir şey olmalı. Soyut çıktı, çıktı sayılmaz:

  • "Analiz" değil → "tek sayfalık haftalık özet"
  • "Destek" değil → "yanıtlanmış mesaj ve satış ekibine bırakılan özet"
  • "Otomasyon" değil → "PDF teklif belgesi ve onay bekleyen kayıt"

Yetenekler: en fazla sekiz satır, hepsi fiille

Uzun liste güven vermez, seyreltir. On iki yetenek yazan bir sayfa genelde altı yetenek yazandan zayıf görünür, çünkü on ikisinin arasında ayırt edici olan kaybolur. Formda zaten en fazla sekiz satır kaydediliyor; bunu bir kısıt değil, bir hatırlatma say.

Yetenek ile özellik farkını ayır. "OpenAI API kullanır" bir özellik; alıcının işine yaramaz. "Gelen talebi altı kategoriye ayırır" bir yetenek.

Kolay bir test: her satırın önüne "Bu çalışan ..." koy. Anlamlı bir cümle çıkmıyorsa o satır yetenek değil.

  • "Bu çalışan gelen talebi altı kategoriye ayırır." Olur.
  • "Bu çalışan bulut tabanlı mimari." Olmaz.

Çalışma koşulları: en çok sorulan, en az yazılan bölüm

Alıcının aklındaki pratik soruların hepsi burada. Boş bırakılan her alan, alıcının kafasında en kötü ihtimalle doluyor.

Kurulum süresi. Aralık ver ve ölçüme dayandır. Yanına şu kaydı da düşür: süre, müşteriden istenen girdiler tamamlandığı gün başlar. Bu tek cümle, kurulum gecikmelerinin kime ait olduğunu baştan çözer.

Destek saatleri. Gerçekten oturduğun saati yaz. "7/24" yazıp gece ikide dönmeyeceksen o satır sana borç yazıyor. "Hafta içi 09:00–18:00, ilk yanıt aynı iş günü" cümlesi, "7/24 destek" ifadesinden hem daha dürüst hem daha inandırıcı.

Müşteriden gerekenler. Hangi hesaplar, hangi veriler, hangi erişim, kim sorumlu. Bu alan aynı zamanda bir eleme aracı: gerekenleri sağlayamayacak müşteri buradan geri döner, üç hafta sonraki bir toplantıdan değil.

Kullanım sınırı. Sayı yaz. "Aylık 400 talep dahildir" gibi. "Sınırsız" yazma — sınırsız diye bir şey yok, yalnızca yazılmamış sınır var. Yazılmamış sınırın bedelini ilk yoğun ayda ödersin.

Çalıştığı diller ve çalıştığı araçlar basit alanlar ama boş bırakılmasın: alıcılar katalogda araca göre filtreliyor.

İnsan onayı ve insana devir: iki ayrı soru

Bunlar farklı iki alan ve karıştırılıyor.

İnsan onayı, ürün bir işlemi yapmadan önce bir insanın bakması. Örnek: müşteriye giden ilk teklif, indirim içeren teklif, fatura işlemi.

İnsana devir, ürünün işi bırakıp insanı çağırması. Örnek: iki denemede anlaşılamayan talep, şikâyet dili, kapsam dışı soru.

İkisini de "... olduğunda" kalıbıyla yaz. Kalıp seni somut olmaya zorlar:

  • "Teklif tutarı listedeki fiyatın altına düştüğünde onaya gider."
  • "Mesajda şikâyet veya iade talebi geçtiğinde iş insana devredilir."

Bu iki alanı boş bırakmak "riskimiz yok" diye okunmuyor. "Düşünülmemiş" diye okunuyor. Fark, alıcının gözünde büyük.

Sınırlar: CV'nin en çok işe yarayan bölümü

Sezgiye ters gelen kısım burası: ürünün yapmadıklarını yazmak satışı zorlaştırmıyor, kolaylaştırıyor. Sebebi basit — yapamadığını açıkça yazan bir sayfada, yapabildiğini söylediği şeye de inanılır. Hiçbir sınır yazmayan sayfa ise her iddiasıyla birlikte biraz daha şüphe topluyor.

Üç tür sınır var, üçünü de yaz:

  • Yapmadığı işler. "Ödeme tahsil etmez." "ERP'ye sipariş yazmaz."
  • Sonucun garanti olmadığı durumlar. "Elle yazılmış veya taranmış fiyat listelerini okuyamaz."
  • Bağımlılıklar. "WhatsApp Business API onaylı bir numara gerektirir."

Kötü sınır yazımının tipik örneği: "Bazı durumlarda hata yapabilir." Bu her yazılım için doğru, dolayısıyla bilgi taşımıyor. İyi sınır belirli bir durumu adlandırır ve alıcı onu okuyunca kendi durumunu tanır.

Kolay bir yöntem: son üç ayda müşterilerin sana sorduğu "şunu da yapabilir mi?" sorularını hatırla. Cevabın "hayır" olduğu her soru, bu bölüme bir satır.

Fiyat: rakam vermesen de model yazılmalı

Fiyatı üç biçimde gösterebilirsin: net fiyat, başlangıç fiyatı veya teklif al. Üçü de meşru. Ama "teklif al" seçmek, fiyat bölümünü boş bırakmak anlamına gelmiyor.

Rakam vermesen bile şu dört şey yazılabilir ve yazılmalı:

  • Aylık ücrete dahil kapasite — dahil kapasite alanı
  • Kapasite aşılırsa ne olacağı — kullanıma bağlı maliyetler alanı
  • Model ve API ücretlerinin kime ait olduğu — üçüncü taraf API ücretleri alanı
  • Destek kapsamı — destek saatleri alanı

Bu dört sorunun satın alma kararını neden açtığını ilk yazı anlatıyor; burada mesele sadece hangi alana yazıldıkları. Dördü de doldurulmuş bir "teklif al" sayfası, rakam veren ama bu alanları boş bırakan bir sayfadan daha güven verir.

Bir de değer anlatımı meselesi var. Fiyatın karşılığını anlatırken tasarruf dili kurma; kapasite dili kur. Doğru soru şu: bu iş şu an ayda kaç saat alıyor ve o saatler serbest kaldığında ekip neye bakacak? Alıcı bunu kendi rakamlarıyla cevapladığında fiyat konuşması kısalıyor.

Kanıt ve deneme vardiyası

Kanıt bölümü üç şeyden oluşuyor: örnek girdi–çıktı çiftleri, kısa bir ekran kaydı ve deneme vardiyası.

İlk ikisi için tek kural var: gerçek olsun. Uydurulmuş örnek çıktı, ilk denemede anlaşılıyor ve o andan sonra sayfadaki hiçbir cümleye inanılmıyor. Müşteri verisi kullanacaksan izin al ve kimlik bilgilerini temizle.

Deneme vardiyası ise başlı başına bir tasarım işi — girdisi, çıktısı, süresi ve başarı ölçütü olan küçük bir gerçek görev. Serinin bir sonraki yazısı tamamen ona ayrıldı, o yüzden burada uzatmıyorum. Şu kadarını söyleyeyim: CV'de zorunlu alan değil, ama boş bırakıldığında sayfanın en somut kanıtı eksik kalıyor.

Yazdıktan sonra: üç okuma

Metni bitirdikten sonra üç tur yap. Hepsi birlikte yarım saat sürer.

Sesli okuma. Nefesin yetmediği cümleyi böl. Sayfadaki cümlelerin çoğu tek nefeste okunabilmeli.

Terim taraması. Metinde kalan teknik terimleri karşılıklarıyla değiştir: workflow yerine çalışma süreci, trigger yerine işe başlama koşulu, integration yerine çalıştığı araçlar, human in the loop yerine insan onayı gereken karar. Çeviri tablosunun tamamı Üreticiler için sayfasında. Terimleri bırakmak seni uzman göstermiyor; alıcıyı sayfadan çıkarıyor.

Bir tanıdığa okutma. Otomasyon bilmeyen birine ver ve tek soru sor: bu ne iş yapıyor? Cevabı senin tek cümlelik iş sonucuna yakınsa sayfa hazır. Değilse sorun sayfanın alt bölümlerinde değil, ilk iki satırında.

İncelemeye göndermeden önce

Ürün sayfası hazırlanırken taslak otomatik kaydediliyor, tek oturumda bitirmek gerekmiyor. Ama incelemeye gönderirken şu alanların dolu olması isteniyor:

  1. Tek cümlelik iş sonucu
  2. Kategori
  3. Görev tanımı
  4. Müşteriden gerekenler
  5. İnsan onayı
  6. Sınırlar — yapmadığı işler
  7. Kurulum süresi
  8. Fiyat bilgisi (yalnızca "teklif al" dışında bir gösterim seçtiysen)

Listede dikkat çeken şey ne olduğu değil, ne olmadığı. Yetenekler, çalışma adımları ve deneme vardiyası bu listede yok — yani onlar olmadan da sayfa incelemeye gidebiliyor. Ama sınırlar ve insan onayı listede. Çünkü bir sayfayı satılabilir yapan şey vitrin bölümleri değil, alıcının riski görebildiği bölümler.

Ürün sayfası bir ilan değil, bir karar sayfası. İşi alıcıyı ikna etmek değil, alıcının karar verebilmesini sağlamak. İyi yazılmış bir sayfada bu ikisi zaten aynı şey.

AIÇalışanım tarafında ne oluyor

Ürün sayfası beş adımlı bir formla hazırlanıyor: temel bilgiler, görev ve yetenekler, çalışma koşulları ve sınırlar, fiyatlandırma, deneme vardiyası. Yukarıdaki alanların hepsi bu formda karşılığını buluyor.

Gönderdikten sonra sayfa doğrudan yayına girmiyor; önce içerik incelemesinden geçiyor. Eksik veya belirsiz bir bölüm varsa ürün "düzeltme gerekli" durumuna alınıyor ve sana e-postayla haber veriliyor; o durumda sayfayı panelinden düzenleyip tekrar gönderebiliyorsun. Bu fazladan bir adım, ama katalogdaki bütün sayfaların aynı soruları cevaplamasının tek yolu.

Açık olalım: platform üzerinden şu an ödeme alınmıyor. Müşteriyle doğrudan sen anlaşıyorsun; platform talebi ve talebin nereden geldiğini kaydediyor.

Yayındaki sayfaların bu alanları nasıl doldurduğunu AI çalışanlar kataloğunda görebilirsin.

=== GÖVDE SONU ===

Yayın öncesi kontrol (yönetici için)

  • Bağımlılık: Gövdede /blog/n8n-otomasyonunu-nasil-urunlestirirsin bağlantısı var. İlk yazı yayına alınmadan bu bağlantı 404 verir.
  • Gövdede "serinin bir sonraki yazısı" olarak deneme vardiyası rehberine atıf var, ama henüz bağlantı verilmedi (yazı hazır değil). O yazı yayınlandığında buraya /blog/deneme-vardiyasi-tasarlama-rehberi bağlantısı eklenebilir.
  • audience alanı producer seçilmeli.
  • Gövdenin sonuna ayrıca çağrı eklenmedi: /blog/[slug] "Ürününü yayınlamaya hazır mısın?" kutusunu kendisi ekliyor.
  • İç bağlantılar: /blog/n8n-otomasyonunu-nasil-urunlestirirsin, /ureticiler-icin, /ai-calisanlar.
  • Metinde uydurma istatistik, uydurma müşteri hikâyesi ve para tutarı yok (§16.1, §32).
  • Koda bakılarak doğrulanan iddialar:

- İncelemeye göndermeden önce zorunlu sekiz alan ve fiyatın yalnızca pricingType !== "quote" iken zorunlu olması — src/app/actions/products.ts, zorunluAlanKontrolu. Yazıdaki liste bu fonksiyondaki sırayla ve aynı adlarla yazıldı. - Yetenekler / çalışma adımları / deneme vardiyasının zorunlu olmaması — aynı fonksiyonda yoklar. Yazının "listede ne yok" bölümü buna dayanıyor. - Beş adımlı form ve adım başlıkları, taslağın otomatik kaydedilmesi, "en fazla 8 satır kaydedilir" yetenek sınırı, "Alıcının en çok sorduğu ve en az cevaplanan bölüm" ifadesi — src/components/product-wizard.tsx. - Üç fiyat gösterim biçimi — pricingTypeLabels, src/lib/labels.ts. - Alan adları (dahil kapasite, kullanıma bağlı maliyetler, üçüncü taraf API ücretleri, destek saatleri) formdaki etiketlerle birebir aynı yazıldı. - Çeviri tablosunun /ureticiler-icin sayfasında gösterildiği — src/app/(site)/ureticiler-icin/page.tsx, translationTable içe aktarılıp basılıyor. - "Düzeltme gerekli" durumu ve e-posta bildirimi — src/app/actions/admin.ts: needs_changes durumunda "Ürününde düzeltme gerekiyor" konulu posta ve "Panelinden düzenleyip tekrar incelemeye gönderebilirsin" varsayılan mesajı gidiyor. Üreticinin düzenleyebildiği durumlar DUZENLENEBILIR = ["draft", "needs_changes"] (src/app/actions/products.ts). Daraltılan iddia: ilk yazımda "neyin eksik olduğu yazılıyor" deniyordu; yöneticinin not yazması zorunlu olmadığı için cümle "e-postayla haber veriliyor" biçimine çekildi.